Adam Chmielowski urodził się 20 sierpnia 1845 r. w Igolami, na terenie obecnej diecezji krakowskiej. Chrzest św., jedynie z wody przyjął 26 sierpnia w kościele parafialnym w Igłomi. Ceremonii chrztu dopełniono dopiero 17 czerwca 1847 r. w kościele Najśw. Maryi Panny w Warszawie. Adam był pierwszym z czworga dzieci Józefy z Borzysłwaskich i Wojciecha Chmielowskiego, pochodzącego ze zubożałej rodziny ziemiańskiej. W chwili przyjścia na świat Adama, pełnił on urząd naczelnika Komory Celnej w Igołomi, tamtędy bowiem przebiegała granica między ziemiami zaboru austriackiego a królestwem Polskim. Do stolicy tegoż Królestwa, po kilku uprzednich przeprowadzkach, Chmielowscy przenieśli się w 1853r., przy czym ta ostatnia zmiana miejsca pobytu spowodowana była chorobą Wojciecha Chmielowskiego. Ojciec Adama zmarł 25 sierpnia 1853r. cały ciężar utrzymania i wychowania dzieci: Adama, Stanisława, Mariana i Jadwigi spadł na barki Józefy. Ona to wywarła największy wpływ na wychowanie najstarszego syna.  Do 9 roku życia pozostawał on w domu rodzinnym, po czym za radą rodziny, matka zdecydowała się posłać Adama do szkoły w Petrsburgu. Jako pierwszy syn urzędnika rosyjskiego miał prawo do bezpłatnej nauki w państwie carskim, co nie było bez znaczenia dla borykającej się z trudnościami finansowymi matki. Jednakże pobyt Adama w szkole w Petersburgu trwał tylko rok. Z obawy przed rusyfikacją, z myślą o patriotycznym wychowaniu syna, nie wysłała go ponownie do Petersburga, ale mimo trudnych warunków materialnych, zdecydowała na pozostawienie go w stolicy. Adam więc przeniósł się do Gimnazjum Realnego Pankiewicza do Warszawy.

Dnia 28 sierpnia 1859r. zmarła Józefa Chmielowska pozostawiając czworo osieroconych dzieci opiece siostry męża, Petroneli Chmielowskiej i rodzinnej radzie opiekuńczej. Adam boleśnie przeżył śmierć matki, od której w ostatniej chwili jej życia otrzymał obrazek Matki Bożej Częstochowskiej.

Śmierć matki i edukacja w warszawskim gimnazjum przypadła na okres nasilających się manifestacji patriotycznych organizowanych przez młodzież uczącą się w szkołach stolicy Królestwa. Spowodowało to zamknięcie najbardziej antyrządowo nastawionych uczelni, jak również spotęgowało liczne represje. W związku z tym rada opiekuńcza zdecydowała o wyjeździe Adama ze stolicy i o podjęciu dalszej nauki w Instytucie Politechnicznym w Puławach

Chmielowski rozpoczął studia na tamtejszym Wydziale Rolniczo - Leśnym w 1862 r., a więc w okresie bezpośrednio poprzedzającym wybuch powstania. Stąd po przybyciu do Puław włączy się czynnie w konspiracyjną działalność prowadzoną przez studentów, a chwili wybuchu powstania znalazł się, jako jeden z pierwszych, w szeregach powstańczych.